Dag 2 ~ Niagara Falls & Ithaca

​Vandaag begint de rondreis dan echt. Over de Rainbow Bridge van de Canadese kant van de Falls naar de Amerikaanse kant van de Falls. Ik had me al mentaal voorbereid op een aantal vragen die ze bij de douane konden vragen, zoals waar we vandaan kwamen en waar we naartoe gingen. Daarna werd echter ook gevraagd hoe lang we in Amerika zouden verblijven en dit wist ik niet direct hup hup hup te beantwoorden. De twijfeling tussen vraag en antwoord stond de beste man al niet helemaal aan. Vervolgens kwam de vraag of we al eens eerder in Amerika waren geweest, Jeroen zijn antwoord op die vraag was heel eenvoudig; nee. Mijn antwoord was echter wat meer graven en zo snel als ik kon gaf ik antwoord, maar weer was het even nadenken en de beste man pakte er direct een briefje bij en zette ons aan de kant. We moesten het gebouw binnen ivm ‘document control’. Nou weet ik dat ik niks te verbergen heb, maar als je daar dan in zo’n wachtruimte zit om beoordeeld te worden… het zweet brak me toch wel even uit daar. 

Na een aantal minuten wachten, en zweten, mochten we verder komen. Wederom dezelfde vragen, maar dit keer had ik de antwoorden direct paraat. Bij de vraag hoelang we verbleven, vroeg hij echter of het al die dagen dan in Ithaca zou zijn. Hierop antwoordde ik netjes dat het verblijf in Amerika op verschillende plekken zou zijn. Vervolgens wilde deze andere man weten wat het adres was waar we als eerste naartoe zouden reizen en ik was op dat moment mijn moeder zeer dankbaar, want die had op het planningsblad van de gehele reis dit adres genoteerd. Ik begon het op te lezen, maar de man vroeg om het zelf over te tikken. Ik gaf mijn boom van een boekwerk aan de inspecteur, die voor het eerst vriendelijk begonnen te lachen. ‘Is dit de gehele planning?!’ Ik knikte, ‘dat klopt meneer.’ Hij knikte terug, ‘heel mooi.’ Ik glimlachte aarzelend. ‘Samen met mijn moeder ontworpen, alles zit erin. De planning, de eta en esta, de boekingen, alles bij elkaar.’ De meneer knikte opnieuw, ‘dat is goed.’ 

De zenuwen zakte nu al iets, maar toch blijft het spannend om bij zo’n extra check te zijn. Ik kreeg mijn boekwerk terug en Jeroen en ik moesten beide op de foto en onze vingerafdrukken werden ingescand. Daarna was alles goed en in orde en mochten we eindelijk onze rondreis vervolgen!

Dat begon eerst met een uitgebreid ontbijt, even bijkomen van deze bijzondere ochtend ervaring. Daarna liepen we langs de Amerikaanse kant van de Niagara watervallen, ook heel mooi om te zien!! Het weer was ook een stuk beter vandaag, dus naast de al bijzondere ervaring van de Falls zelf, werd dit door mooi weer en een regenboog alleen nog maar magischer.

Vervolgens was het dan eindelijk mijn beurt. Datgeen ik jaren geleden al had willen doen, ging nu eindelijk gebeuren. Ik mocht zelf rijden op de Amerikaanse wegen! In het begin was het erg onwennig vanwege verschillende redenen: een grote auto, een automaat en andere verkeerssituaties. Toch merkte ik na even te hebben gereden al wel dat het goed te doen is, zeker de snelwegen die lekker rustig zijn, cruise control aan en automatisch afstand houden aan en gaan met die banaan! 

Bij de Walmart zijn we gestopt, deze zat halverwege de reis van vandaag. Jeroen heeft op de eerste dag zijn eerste stappen in zijn eerste Walmart mogen zetten, en ik mocht het meemaken! 

Jeroen nam het rijden nu over, en voor we het wisten waren we alweer bij het volgende overnachtingsadres in Ithaca. Na het inchecken hebben we even op de kamer gehangen om bij te komen en daarna zijn we lekker nog even gaan avondeten bij een Applebee’s en hebben we de tank van de auto weer volgegooid voor morgen. Tijdens het rijden richting het restaurant bezorgde ik Jeroen nog even een schrikmomentje. Op de radio kwam plots een nummer wat tijdens de allereerste Amerika reis zowat elke dag wel was te horen op de radio, en nu tien jaar later rijd ik samen met Jeroen over andere Amerikaanse wegen, maar nog steeds met datzelfde nummer. Ik pakte mijn telefoon en ontkoppelde daardoor de navigatie (oeps sorry Jeroen, gewoon maar recht zo die gaat doorgaan) en begon met filmen. Dit nummer op de radio moest gewoon even gefilmd worden voor het thuisfront! 

We hebben nu nog even de tv aan staan en Family Feud gekeken, maar terwijl ik dit aan het tikken ben zie ik naast me de ogen van Jeroen al dichtvallen. Hoewel we geen mega last hebben van de jetlag, merken we wel dat het wel degelijk iets met ons doet. De ochtenden beginnen tot nu toe vaak rond 6 uur al en de avonden eindigen al gauw om 9 uur, maar daar is ook niets mis mee natuurlijk. Ik ga nog even zappen nu Family Feud weer klaar is, maar ook ik zal het niet heel lang meer wakker houden merk ik! 

Tot morgen weer!!