Dag 7 ~ Boston

 Na wederom een heerlijk ontbijt te mogen genieten, was het vandaag de planning on Boston te verkennen. Met de airport shuttle naar het treinstation en met de trein (nou eigenlijk eerder een metro) naar Boston Common, naar de start van de Freedom Trail. 

Volgens de weersverwachting zou het ‘s ochtends droog blijven en pas vanaf een uur of drie gaan regenen, dus we wilden wel op ons gemak maar met enige snelle pas de Freedom Trail lopen en daarna kijken naar hoeveel energie we nog over hadden voor eventuele andere bezienswaardigheden. In het visitors centre haalden we een guidebook met wat extra achtergrond informatie over de verschillende punten langs de trail, en we konden van start. Al direct vielen ons twee dingen op. 1. Boston is vele malen rustiger dan New York en 2. Ook een stuk schoner. 

Het boek hielp ons enorm, want ik ken mezelf een beetje en ik zou dus makkelijk één van de bezienswaardigheden voorbij stappen, maar nu las ik me van tevoren tijdens het wandelen vast in en wist ik waar ik naar moest kijken/op moest letten. Jeroen gaf ik af en toe een aanwijzing van dit is wat we nu gaan zien of ik gaf hem ook even het boek zodat hij er ook wat over kon lezen. 

Al vlot kwamen we ergens aan het begin van de wandeling aan bij Quincy Market. Een super leuke food-hall en de straten eromheen hadden ook allemaal winkels. Op 1 viel direct ons oog, een uitgebreide comic book winkel. De nerds die wij zijn werden hier stiekem wel blij van, maar hij zou pas om elf uur openen en het was nu kwart voor elf. Jeroen zijn koffie deed zijn werk dus die ging wederom Quincy Hall bezoeken, maar dit keer voor de restrooms en ik bleef buiten op hem wachten en luisterde naar de straatmuzikant verkleed als hond. De winkel was erg leuk en het is dat we proberen op de uitgaven te letten en niet heel veel plek hebben in de koffer voor extra dingen mee terug, want anders had Jeroen een nieuwe collectie Gundam Manga boeken meegenomen (het is bij twee boekjes gebleven!) 

Daarna gingen we verder met de Freedom Trail. We kwamen langs verschillende kerken, begraafplaatsen en andere bezienswaardigheden. Allemaal mooi en ingrijpend op zijn eigen manier. De wandeling eindigde bij Bunker Hill. Een torenhoog oorlogsmonument waarbij je nog zo’n 294 traptreden omhoog kon klimmen voor een uitzicht over Boston. Aan het begin van de trail zei ik heel stoer ‘dat wil ik ook nog doen hoor!’ Maar toen we er uiteindelijk aan kwamen en het kleine raampje helemaal bovenin zagen en de rij met mensen die al stond te wachten, hebben we toch maar besloten om het niet te doen. Uiteindelijk maar goed ook begreep ik, want doe raampjes schijnen zo vies te zijn dat je het uitzicht niet eens goed kan zien! 

We liepen terug naar de haven en pakten de ferry van het eindpunt van de trail terug naar halverwege de wandeling en na twee haltes met de metro waren we weer terug bij het begin, de Boston Common. Nu liepen we nog de andere kant uit door een prachtig Public Park naar de Trinity Church & Public library. Inmiddels was het al vier uur en was het nog helemaal goed droog gebleven… tot ik opeens een druppel voelde en dit hardop uit sprak. We kwamen net het prachtige park uit toen er wederom uit het niets een hoosbui op ons terecht kwam, maar deze was van zo’n korte duur dat we geeneens de tijd hadden om onze poncho’s aan te trekken of een schuilplek te vinden. Daarom liepen we dus door zeer zachte miezer maar door naar de kerk, de bieb en weer een nieuw metro station. Vanaf hier gingen we namelijk terug naar een Irish Pub die ik op google had ontdekt en hier genoten we van een heerlijke Irish Ale (Jeroen) en Pumpkin Ale (ik moet wel in het thema van de vakantie blijven met Pumpkin Spice & Everything Nice) + een prima portie Fish&Chips per persoon. 

Voor de laatste keer van vandaag stapten we op de metro (richting Wonderland) en eindigden we waar we begonnen waren op Wood Island metro station, in de hoop dat de shuttle bus hier uit zichzelf weer langs zou rijden. Of dit echt elke keer gebeurt, dat durven we niet met zekerheid te zeggen, maar na nog geen tien minuten wachten zag Jeroen de bus het hoekje om komen. Er stapte een dame uit en wij gingen snel naar binnen. Moe maar voldaan lig ik nu al lekker in bed de blog te tikken en kan ik ook al uitkijken weer naar morgen. Boston was een mooie stad en ik heb wijken en huizen gezien waar ik stiekem wel een beetje verliefd op ben geworden. Ik ga nog snel even de foto’s bekijken en uitkiezen en dan snel slapen. Morgen weer lekker ontbijten in het hotel en dan op naar Harvard, Salem en de volgende overnachting!