Nu ik zo onder het genot van een corndog en hot pocket mijn blog zit te tikken, begin ik steeds meer respect te krijgen voor mijn mams. Even ter verduidelijking: het respect is uiteraard al zeer zeer hoog, maar nu gewoon nog even wat meer erbij. De reizen hiervoor door Amerika en Canada waren: slapen in de auto, mooie dingen bekijken en daar foto’s van maken, een veel te uitgebreide blog tikken en alles ging de volgende dag zonder zorgen en nadenken weer op repeat. Nu is het: rijden of, iets waar ik nog beter in ben al zeg ik het zelf, meerijden (ter frustratie van Jeroen soms maar verder zijn de ritjes wel heel gezellig) , mooie dingen bekijken en daar foto’s van maken terwijl ik ondertussen al aan het bedenken ben wat ik als volgende wil bekijken of misschien is het dan toch al wel tijd om te lunchen en we moeten natuurlijk ook niet vergeten om te blijven drinken en de rit is straks weer zo een twee uur dus laten we ook niet te lang blijven hangen want we moeten nog avondeten ergens scoren en een blog schrijven voordat ik in stort. Je snapt het al. Er komt heel wat meer bij kijken op het moment dat je daadwerkelijk zelf aan het roadTRIPPEN bent. Na deze acht behoorlijk volle en drukke dagen, kan ik wel zeggen dat het toch best pittige koek kan zijn. Wel is het een heel avontuur en geniet ik van elk moment. En ik heb stiekem nog steeds het geluk dat er hier en daar het een en ander alvast wordt ingefluisterd via de app vanaf het thuisfront!
Dat verder even terzijde, was vandaag wederom een drukke maar toffe dag. We begonnen onze eerste stop in Harvard Square, die we drie keer rondgereden zijn voordat we op de goede weg voor de parkeergarage zaten. We wandelden vlot door naar Harvard Yard, waar aan het begin bij het hek een prachtig bord stond met de volgende tekst: ‘Op het moment zijn alleen officiële begeleidde tours toegestaan in Harvard Yard.’ En daar stonden we dan. Geen tour en geen idee waar we die konden regelen, waarschijnlijk bij het kraampje wat we een stukje terug voorbij sjeesden maar om eerlijk te zijn had ik geen zin om daar naar terug te gaan. Terwijl ik daar bestond te bedenken wat ik zou gaan doen, downloadde ik de officiële Visit Harvard app waar een historische tour op te vinden was, en er kwam een grote groep Britten voorbij. Ik keek Jeroen aan en seinde naar hem om met me mee te lopen, Harvard Yard op, achter de Britten aan. Ik maakte wat foto’s, deed een paar oeeeh’s en aaah’s en liep toen weer het terrein af om de situatie uit te leggen aan Jeroen, want die had totaal geen idee wat er zojuist gebeurde. We liepen nog een stukje verder langs wat Harvard University laboratoria en een science centre en vonden het toen wel welletjes. Het was super om gezien te hebben, maar mijn doel van vandaag was wat anders: Salem!
Er waren twee dingen die ik al had gezien online waar ik sowieso naartoe wilde: The Witch Museum en The Witch House. Na het parkeren, konden we direct terecht bij het Visitor Centre, daar hebben we zo’n gratis boekje gescoord voor de route en ik zag al meteen dat mijn eerste stop super dichtbij was. Toen we er aan kwamen stond er een super lange rij, dus ik had meteen een kaartje gekocht online en we sloten achter aan. Uiteindelijk viel het wachten reuze mee en voor we het wisten zaten we in een ruimte die het verhaal vertelde van de Salem Witch Trials. Erg leuk en interessant opgezet! Daarna gingen we opzoek naar The Witch House en een tentje om wat te eten en drinken. Onderweg zagen we allemaal leuke winkeltjes en het kostte me enigszins moeite om hier voorbij te lopen. Ik had bij het ontbijt ook al gezegd tegen Jeroen dat hij me streng in de gaten moest houden: ik mocht 1 t-shirts of sweater, 1 boek en 1 ander dingetje van mezelf, en ik had Jeroen z’n hulp nodig!
The Witch House zelf was helaas gesloten vandaag. Ik vond het jammer dat ik hier niet naar binnen kon en dat de aankleding van de tuin met de pompoenen ontbrak, maar het was wel gaaf om überhaupt het huis zo gezien te hebben!! Onderweg naar het huis zagen we ook wat cafeetjes en restaurants en de eerste die we onthouden hadden en waar we naartoe wilden was het Gulu Gulu Café, maar dat zat de hele dag al helemaal vol gepland, dus toen viel de keuze op onze nummer twee: Rockafellas. Jeroen genoot van een Ginger Ale en burger en ik van een Pink Lemonade en clam chowder. Erg geslaagde lunch ondanks dat het de tweede keuze was!
Na de lunch mocht ik eindelijk naar de winkels en ik had al één ding gezien dat ik graag wilde hebben. Deels omdat ik het echt heel tof vind en deels omdat ik iedereen er mee zag lopen en ik hierdoor aangestoken werd. Ik keek naar Jeroen en hij wist al dat er wat zou komen. ‘Schat, mag ik mijn 1 boek inruilen voor 1 hoed?’ Hij begon te lachen, maar het mocht! De eerste Salem sale was in de pocket! Tijdens het zoeken naar de beste hoed (ze waren uiteindelijk allemaal even goed en even goedkoop *kuchkuch duur kuchkuch*) , kwamen we terecht in Ollivanders Wand Shop van Harry Potter en het voelde eigenlijk wel helemaal goed om daar dan uiteindelijk de hoed te halen. Tijdens de hoeden zoektocht had ik ook al de perfecte sweater gevonden, maar ik had bewust gewacht om te kijken of het echt de leukste zou zijn die ik vandaag zou tegenkomen. Hij was alleen wel weer helemaal aan de andere kant van de winkelstraat. Met een omweg langs het Witch Trial Memorial, gingen we dus weer terug om de sweater te halen. Hier kwamen we opeens iemand tegen waardoor ik mezelf voor het eerst als ongemakkelijke fan heb kunnen gedragen. Het waren een youtuber waar ik al heel lang naar kijk en zijn vrouw en ze liepen toevallig dezelfde kant uit voor ons totdat ze opeens ons pad kruisten om een winkel in te gaan en toen heb ik toch even gevraagd of ik misschien met ze op de foto mocht. En dat mocht!
Dus Salem was alles bij elkaar: de historie, de gebouwen, de goodies en de ontmoeting, een zeer geslaagde dag!
Daarna nog even rijden naar onze cozy cabin in Freeport, Maine waar we nu dus magnetron corndogs en hotpockets eten op bed terwijl we beide proberen nog even wakker te blijven. Jeroen voor het eten en wat filmpjes op zijn telefoon en ik voor het schrijven van deze blog.
Inmiddels is de tweede hotpocket denk ik koud geworden dus ik ga het hier bij laten, maar het was weer een toppie avontuur vandaag!
Haha, mijn oog viel gelijk op de rode tas in de kofferbak, wat heb je bij Harvard gescoord? ;-) Heerlijk weer om de dag lezend te volgen, en wat ik op de app al zei, wij waren toen indd bij Gulu Gulu geweest, maar zag er nu weinig interessants op de menu kaart staan hoor, die chowder van jou zag er super uit!! Hebben jullie nog wel even geschommeld op de veranda?
BeantwoordenVerwijderen